LADDA: 2011

วันพฤหัสบดีที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2554

Google Plus

Google Plus

Google+ (Google Plus) คือโครงการของ Google ที่มีความพยายามมานานหลังจากมีการออกมายอมรับก่อนหน้านั้นว่า Google ขยับตัวช้าไปในเรื่องนี้แถมยังมีข้อเสนอพิเศษให้กับพนักงานที่สามารถคิดโครงการ Social Networks ให้ออกมาประสบความสำเร็จอีกด้วย
โดยก่อนหน้านี้เราคงเห็นปุ่ม Google + ที่เปิดตัวกันไปก่อนหน้านี้แล้วซึ่งหลายคนก็ยังมีข้อสงสัยกันอยู่ว่ากดไปแล้วมันจะได้อะไร แหล่งปลายทางของข้อมูลที่กด Google+
นั้นจะไปอยู่ที่ไหน
วันนี้ทาง Google เปิดตัว Social Networks ของตัวเองแล้วโดยใช้ชื่อว่า Google + (Plus) นั่นเองโดยเข้าไปเล่นกันได้ที่ https://plus.google.com

ที่มาhttp://www.kwamru.com/google-plus-%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%A3-google/

Google + จะยากที่จะ'นำมาลง'Facebook

ได้อย่างรวดเร็วจนกว่าจะมีวิธีการที่จะนำเข้าโดยรายการของคุณเพื่อนไปที่ Google Cirles A + ในความเป็นจริงมีการขยายโครเมี่ยมที่จะทำเช่นนี้
การแนะนำของ + Google มีประหลาดใจโลกถึงแม้ว่าวันที่มีอยู่ในขณะนี้การเข้าถึงคุณสมบัติที่สมบูรณ์ของมัน อย่างไรก็ตามยังคงมีข้อสงสัยมากมายเกี่ยวกับการแข่งขันที่รุนแรงจากเมาเทนวิวสามารถจับครึ่งพันล้านผู้ใช้ของ Facebook เว้นแต่จะมีวิธีง่ายๆที่จะนำเข้า (นำเข้า) เป็นเพื่อน Facebook ของคุณใน Google + + Cirles (รอบที่ Google +) ในความเป็นจริงมีการประยุกต์ใช้สำหรับการอนุญาตให้ทำเช่นนี้ มันเป็นส่วนขยายของโครเมี่ยม

Facebook เพื่อนส่งออก (FFE) เป็นผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาโดย Mohamed Mansour, วิศวกรที่ทำงานให้กับ RIM เทคโนโลยี (ขึ้นอยู่กับการบัญชีประวัติการทำงานออนไลน์เป็น Google + ของเขา) ในเวลาว่างของเขา นามสกุลไม่ได้ถูกออกแบบโดย Google + ในความเป็นจริงรุ่นแรกเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว แต่ระเบิดสัปดาห์สุดท้ายเมื่อจำนวนของผู้ใช้เบต้า Google + ขัดขวางและพยายามที่จะใส่ทั้งหมดของ Facebook เข้าสู่โลกของ Google

ข้อมูลนี้ให้เพื่อนของส่วนขยายการบีบอัดบน Facebook และการเปลี่ยนแฟ้มข้อมูลขนาดใหญ่หรือใส่โดยตรงในรายชื่อใน Google กระบวนการนี\u200b\u200b้อาจใช้เวลาในการรับข้อมูล FFE ของ Facebook และขึ้นอยู่กับความเร็วและจำนวนของเพื่อนในบัญชี หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมงประมาณ 150 จะถูกประมวลผล

โปรแกรมนี้ไม่สามารถโอนย้ายเพื่อน Facebook ทั้งหมดของคุณโดยตรงไปยัง Google + เพียงนำพวกเขาลงในหน้าต่างการติดต่อของ Google (Google ติดต่อ) เพื่อที่คุณจะเปิดให้กลุ่มรอบใน Google + สุดท้ายกระบวนการหลายขั้นตอนที่จะใช้เวลาไม่น้อยของเวลาและผู้ใช้หลายคนมีบ่นเพราะความแออัดของในการนำเข้าส่งผลกระทบต่อเบราว์เซอร์

บนมืออื่น ๆ , ใบสมัครปรากฏว่ามีการละเมิดเงื่อนไขการใช้บริการของ แต่ดาวน์โหลดโปรแกรมปริมาณเพิ่มขึ้นถึง 17.000 ครั้ง Mansour เขียนในรายละเอียดของใบสมัครที่ :"ใส่ชื่อของคุณจาก Facebook, แม้ว่าพวกเขา (Facebook) ที่ต้องการหรือไม่ คุณให้พวกเขาให้เพื่อนของคุณและให้พวกเขาในการเก็บข้อมูลและคุณอาจเรียกมัน Facebook ไม่ได้เป็นเพื่อนของฉันเอง."

ของหลักสูตร Facebook ช่วยให้คุณดาวน์โหลดข้อมูลรวมทั้งการโพสต์บนผนัง (ผนังโพสต์), ข้อมูลภาพและเพื่อน ๆ แต่ไม่ง่าย ส่วนขยายของ Mansour ไม่ชัดเจนโซลูชั่นที่มีประสิทธิภาพในการแก้ปัญหาระหว่าง Facebook และ Google + แต่มันคือการเริ่มต้น เร็ว ๆ นี้ Google จะ Facebook เพื่อสมาธิทั้งหมดของฉันความแข็งแรงเพื่อติดตาม!

1. HOW TO ปุ่มวิธีอื่น ๆ Google + 1 เว็บไซต์ / บล็อกของคุณ
1 เพิ่มปุ่ม Google บนเว็บไซต์ + + ร่วมกัน
a. กับเว็บไซต์โดยใช้ Google WebmasterTools :
คุณเข้าเยี่ยมชมคำแนะนำสำหรับการสร้างปุ่ม Google โดยอัตโนมัติ 1 สำหรับเว็บมาสเตอร์ของ Google :
http://www.google.com/intl/vi/webmasters/+1/button/

หลังจากที่คุณปรับแต่งเพื่อความชอบของคุณ (ขนาด, ภาษา, บวกบางตัวเลือกขั้นสูง), ที่คุณจะใช้รหัสที่ Google ให้รหัสที่จะแทรกในหน้าแรกของคุณบนเว็บไซต์
b. กับเว็บไซต์อื่น ๆ
และคุณไม่ได้ใช้ Google Webmaster คุณ"สามารถใช้วิธีการ'รหัสต่อไปนี้
<--! สถานที่การ์ดใบนี้ใน <head> หรือในทันทีก่อนที่ </ body> -->
ประเภทสคริปต์ <\u003d"text / JavaScript"src \u003d http://apis.google.com/"jsPlusone /js"> {Lang :'vi'} </ script>

<--! สถานที่แท็กนี้ที่คุณต้องการให้ปุ่มปรากฏ 1 -->
<g:plusone> </ g : plusone>
2 เพิ่ม Google ปุ่ม + หนึ่งในบล็อก Wordpress
a. วิธีที่ง่ายที่สุด : ใช้ปลั๊กอิน
หากคุณเพียงต้องการที่จะนำ Google + 1 ที่โพสต์รายการหรือหน้าเดียวบนบล็อกของฉันคุณสามารถใส่รหัสตามมาตรา 1, หรือใช้ปลั๊กอิน มีปลั๊กอินให้การสนับสนุนโดย Google + แทรกปุ่มบนดีมากคือ Google เพรส 1 ปุ่ม

Pros • : สะดวกรวดเร็วใช้งานง่าย•ข้อเสีย : มีข้อ จำกัด บางอย่างไม่ได้สถานที่ที่คุณรักทุกคน•วิธีการ : อ่านด้านล่าง b. วิธีการใส่ Google + ที่เหมาะสม :
ถ้าคุณต้องการที่จะนำ Google + 1 ในสถานที่มากขึ้น (ส่วนคลัง, แท็ก, หรือบนหน้าเว็บบล็อก Wordpress ของคุณใด ๆ ) ขั้นตอนต่อไป•ขั้นตอนที่ 1 : ยังมีการแทรกจาวาสคริปต์ก่อนที่จะปิด </ body> ประเภทสคริปต์ <\u003d"text / JavaScript"src \u003d http://apis.google.com/"jsPlusone /js"script> </>

•ขั้นตอนที่ 2 : ตรวจรหัสที่ถูกต้องก่อนที่จะแทรกเข้าไปในบทความที่มีการเปลี่ยนแปลงดังนี้
<G : ขนาด plusone \u003d"เล็ก"href \u003d"<Php the_permalink (); ?>"></ กรัม : plusone>
(ซึ่งใน"เล็ก"อาจถูกแทนที่ด้วยรูปแบบอื่น ๆ เช่นปุ่ม : ขนาดกลาง, มาตรฐาน, สูง ... )•ขั้นตอนที่ 3 : ใส่รหัสลงไปในที่ที่คุณต้องการแสดงบนบล็อก Wordpress ของคุณ
จากนั้นใส่รหัสนี้ลงในส่วนที่คุณต้องการใด ๆ Google + ปุ่มจะปรากฏ (ค่าเริ่มต้นคือแฟ้ม : index.php, single.php, category.php page.php archive.php, ... หรืออะไรก็ตาม ทุกหน้าอื่น ๆ )
ฉันขอให้คุณประสบความสำเร็จ!

ที่มาhttp://www.trieudo.com/tin-tuc-va-tu-van-ve-vi-tinh/612212-cach-su-dung-google-plus-nao.html?language=th

วันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

สรุปบทที่2 องค์ประกอบของคอมพิวเตอร์

บทที่ 2 องค์ประกอบของระบบคอมพิวเตอร์

1.ฮาร์ดแวร์ (Hardware)

2.ซอฟต์แวร์ (Software)

2.1 ซอฟต์แวร์ระบบ (System Software)

2.2 ซอฟต์แวร์ประยุกต์ (Application Software)

3. บุคลากร (People)

4. ข้อมูล/สารสนเทศ (Data/Information)

1.ฮาร์ดแวร์ (Hardware)

v เป็นอุปกรณ์ที่จับต้องได้ สัมผัสได้ มองเห็นได้อย่างเป็นรูปธรรม มีทั้งที่ติดตั้งอยู่ภายในตัวเครื่อง (เช่น ซีพียู เมนบอร์ด แรม) และที่ติดตั้งอยู่ภายนอก (เช่น คีย์บอร์ด เมาส์ จอภาพ เครื่องพิมพ์)

2.ซอฟต์แวร์ (Software)

l ส่วนของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่บรรจุคำสั่งเพื่อให้สามารถทำงานได้ตามต้องการ โดยปกติแล้วจะถูกสร้างโดยบุคคลที่เรียกว่า นักเขียนโปรแกรม (programmer)

l เป็นองค์ประกอบทางนามธรรม ไม่สามารถจับต้องหรือสัมผัสได้เหมือนกับฮาร์ดแวร์

l อาจแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ

l ซอฟต์แวร์ระบบ

l ซอฟท์แวร์ประยุกต์

l 2.1 ซอฟต์แวร์ระบบ (System Software)

l ทำหน้าที่ควบคุมระบบการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ ระบบปฏิบัติการหรือ OS (Operating System) มีทั้งที่ต้องเสียเงินอย่างเช่น Windows และให้ใช้ฟรี เช่น Linux เป็นต้น

2.1 ซอฟต์แวร์ระบบ (System Software)

*ควบคุมการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์โดยรวม

*ตรวจสอบเมื่อมีการติดตั้งหรือเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ใดๆ

*ช่วยให้การทำงานที่เกี่ยวข้องราบรื่น ไม่ติดขัด

*ตรวจสอบและรายงานความผิดพลาดเกี่ยวกับระบบ

*กำหนดสิทธิการใช้งาน และหน้าที่ต่างๆเกี่ยวกับการจัดการไฟล์

ซอฟต์แวร์(Software)ในประเทศไทย

l เขตอุตสาหกรรมซอฟแวร์

l Software Park (www.swpark.or.th) แหล่งสนับสนุนการพัฒนาซอฟแวร์สำหรับผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดเล็ก

l สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟแวร์แห่งชาติ (SIPA-Software Industry Promotion Agency) www.sipa.or.th

l ส่งเสริมให้คนไทยพัฒนาซอฟแวร์ไว้ใช้เอง

l พัฒนาเพื่อการส่งออก นำรายได้เข้าประเทศ

3. บุคลากร (People)

l บุคลากรที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์พอจำแนกออกได้เป็น 3 กลุ่มด้วยกันคือ

3.1 ผู้ใช้งานทั่วไป

3.2 ผู้เชี่ยวชาญ

3.3 ผู้บริหาร

3.1 บุคลากร - กลุ่มผู้ใช้งานทั่วไป

l ผู้ใช้งานคอมพิวเตอร์ (User/End User)

l เป็นผู้ใช้งานระดับต่ำสุด ไม่จำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญมาก

l อาจเข้ารับการอบรมบ้างเล็กน้อยหรือศึกษาจากคู่มือการปฏิบัติงานก็สามารถใช้งานได้

l บุคลากรกลุ่มนี้มีจำนวนมากที่สุดในหน่วยงาน

l ลักษณะงานมักเกี่ยวข้องกับการใช้งานคอมพิวเตอร์ทั่วไป เช่น งานธุรการสำนักงาน งานป้อนข้อมูล งานบริการลูกค้าสัมพันธ์ (call center) เป็นต้น

3.1 บุคลากร - กลุ่มผู้ใช้งานทั่วไป

3.2 บุคลากร - กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ

3.2.1 ช่างเทคนิคคอมพิวเตอร์(Computer Operator/Computer Technician)

3.2.2 นักวิเคราะห์ระบบ (System Analyst)

3.2.3 นักเขียนโปรแกรม (Programmer)

3.2.4 วิศวกรซอฟต์แวร์ (Software Enginering)

3.2.5 ผู้ดูแลเน็ตเวิร์ก (Network Administrator)

3.2 บุคลากร - กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ

3.2.1 ช่างเทคนิคคอมพิวเตอร์(Computer Operator/Computer Technician)

l มีความชำนาญทางด้านเทคนิคโดยเฉพาะ

l มีทักษะและประสบการณ์ในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้เป็นอย่างดี

l หน้าที่หลักคือ การแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นกับระบบในหน่วยงานให้ใช้งานได้ตามปกติ

3.2 บุคลากร - กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ

3.2.2 นักวิเคราะห์ระบบ (System Analyst)

l มีหน้าที่วิเคราะห์ความต้องการของผู้ใช้รวมไปถึงผู้บริหารของหน่วยงานว่าต้องการระบบโปรแกรมหรือลักษณะงานอย่างไร เพื่อจะพัฒนาระบบงานให้ตรงตามความต้องการมากที่สุด

l ออกแบบกระบวนการทำงานของระบบโปรแกรมต่างๆทั้งหมดด้วย

l มีการทำงานคล้ายกับสถาปนิกออกแบบบ้าน

3.2.3 นักเขียนโปรแกรม (Programmer)

l ชำนาญเรื่องการเขียนโปรแกรมด้วยภาษาคอมพิวเตอร์ตามที่ตนเองถนัด

l มีหน้าที่และตำแหน่งเรียกแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับลักษณะงานที่ปฏิบัติ เช่น

l web programmer

l application programmer

l system programmer

3.2.4 วิศวกรซอฟต์แวร์ (Software Enginering)

l ทำหน้าที่ในการวิเคราะห์และตรวจสอบซอฟต์แวร์ที่พัฒนาอย่างมีแบบแผน

l อาศัยหลักการทางวิศวกรรมศาสตร์มาช่วย เช่น วัดค่าความซับซ้อนของซอฟท์แวร์ และหาคุณภาพของซอฟต์แวร์ที่ผลิตขึ้นมาได้

l มีทักษะและความเข้าใจในการพัฒนาซอฟต์แวร์มากพอสมควร

l อยู่ในทีมงานพัฒนาซอฟต์แวร์กลุ่มเดียวกับนักเขียนโปรแกรมและนักวิเคราะห์ระบบ

l พบเห็นได้กับการผลิตซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่ เช่น การสร้างระบบปฏิบัติการ การเขียนโปรแกรมเกมส์

3.2.5 ผู้ดูแลเน็ตเวิร์ก (Network Administrator)

l ผู้ที่มีหน้าที่ดูแลและบริหารระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ขององค์กร

l เกี่ยวข้องกับลักษณะงานด้านเครือข่ายโดยเฉพาะ เช่น การติดตั้งระบบเครือข่ายการควบคุมสิทธิของผู้ที่จะใช้งาน การป้องกันการบุกรุกเครือข่าย เป็นต้น

l มีความชำนาญเกี่ยวกับระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์เป็นอย่างดี และต้องมีทักษะในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที

3.3 บุคลากร – กลุ่มผู้บริหาร

l ผู้บริหารสูงสุดด้านสารสนเทศและคอมพิวเตอร์ (CIO – Chief Information Officer)

l ตำแหน่งสูงสุดทางด้านการบริหารงานคอมพิวเตอร์ในองค์กร

l ทำหน้าที่กำหนดทิศทาง นโยบาย และแผนงานทางคอมพิวเตอร์ทั้งหมด

l มักพบเห็นในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น

l สำหรับในองค์กรขนาดเล็กอาจจะไม่มีตำแหน่งนี้

3.3 บุคลากร – กลุ่มผู้บริหาร

l หัวหน้างานด้านคอมพิวเตอร์ (Computer Center Manager/Information Technology Manager)

l มีหน้าที่ดูแลและกำกับงานทางด้านคอมพิวเตอร์ให้บรรลุเป้าหมายตามแผนงานและทิศทางที่ได้วางไว้โดย CIO

l อาจต้องจัดเตรียมการบริการฝึกอบรม การให้คำปรึกษา คำแนะนำกับผู้ใช้งาน รวมถึงสร้างกฎระเบียบ มาตรฐานในการใช้งานคอมพิวเตอร์ของบริษัทร่วมกันด้วย

หัวหน้างานด้านคอมพิวเตอร์ (Computer Center Manager/Information Technology Manager)

4. ข้อมูล/สารสนเทศ (Data/Information

l การทำงานของคอมพิวเตอร์จะเกี่ยวข้องตั้งแต่การนำข้อมูลเข้า (data)จนกลายเป็นข้อมูลที่สามารถใช้ประโยชน์ต่อได้หรือที่เรียกว่าสารสนเทศ (information)

l ข้อมูลเหล่านี้อาจเป็นได้ทั้งตัวเลข ตัวอักษร และข้อมูลในรูปแบบอื่นๆเช่น ภาพ เสียง เป็นต้น

l ข้อมูลที่จะนำมาใช้กับคอมพิวเตอร์ ต้องแปลงรูปแบบหรือสถานะให้คอมพิวเตอร์เข้าใจเสียก่อน

l สถานะหรือรูปแบบนี้เราเรียกว่า สถานะแบบดิจิตอล

สถานะแบบดิจิตอล

l มีเพียง 2 สถานะเท่านั้นคือ เปิด (1) และ ปิด (0) เหมือนกับหลักการทำงานของไฟฟ้า

l อาศัยการประมวลผลโดยใช้ ระบบเลขฐานสอง หรือที่เรียกว่า binary system เป็นหลัก ซึ่งประกอบด้วยตัวเลขเพียง 2 ตัวเท่านั้น คือ 0 กับ 1

สถานะแบบดิจิตอล

l ตัวเลข 0 กับ 1 เราเรียกว่าเป็นตัวเลขฐานสองหรือไบนารีดิจิต(binary digit) มักเรียกย่อๆว่า บิต (bit) นั่นเอง

l เมื่อบิตหลายตัวรวมกันจำนวนหนึ่ง (ขึ้นอยู่กับรหัสการจัดเก็บ) เช่น 8 บิต เราจะเรียกหน่วยจัดเก็บข้อมูลนี้ใหม่ว่าเป็น ไบต์ (byte) ซึ่งสามารถใช้แทน ตัวอักษร ตัวเลข อักขระพิเศษที่เราต้องการป้อนข้อมูลเข้าไปในเครื่องแต่ละตัวได้

l กลุ่มตัวเลขฐานสองต่างๆที่นำเอามาใช้นี้ จะมีองค์กรกำหนดมาตรฐานให้ใช้บนระบบคอมพิวเตอร์อยู่หลายมาตรฐานมาก

l ที่รู้จักดีและเป็นนิยมแพร่หลายคือมาตรฐานของสถาบันมาตรฐานแห่งสหรัฐอเมริกา ที่เรียกว่า รหัสแอสกี (ASCII : American Standard Code for Information Interchange)

หน่วยวัดความจุข้อมูล

ค่าโดยประมาณมีค่าใกล้เคียงกับ 1,000 และค่าอื่น ๆ เช่น MB มีค่าใกล้เคียง 1,000,000 จึงนิยมเรียกว่าเป็น kilo (ค่าหนึ่งพันหรือ thousand) และ mega (ค่าหนึ่งล้านหรือ million)

ตัวอย่างการคำนวณความจุ

l ขนาดความจุฮาร์ดดิสก์ของผู้ขาย = 40 GB

= 40 000 000 000 bytes

l เมื่อทำการ Format (ซึ่งใช้หน่วยวัดข้อมูลต่างกัน) จะได้ค่าใหม่ดังนี้

แปลงหน่วยเป็น KiB = 40 000 000 000 / 1024

= 39 062 500 KiB

แปลงหน่วยเป็น MiB = 39 062 500 / 1024

= 38 146.97265625 MiB

แปลงหน่วยเป็น GiB = 38 146.97265625 / 1024

= 37.252902984619140625 GiB

หรือประมาณ 37 GiB

การนำข้อมูลเข้าสู่คอมพิวเตอร์

l ยุคแรกใช้บัตรเจาะรูเพื่อควบคุมลายทอผ้า

l นำบัตรแบบใหม่มาประยุกต์ใช้มากขึ้น เช่น IBM 80 Column

l พัฒนามาใช้สื่อแบบใหม่มากขึ้นจนถึงปัจจุบัน

การนำข้อมูลเข้าสู่คอมพิวเตอร์

l ยุคแรกใช้บัตรเจาะรูเพื่อควบคุมลายทอผ้า

l นำบัตรแบบใหม่มาประยุกต์ใช้มากขึ้น เช่น IBM 80 Column

l พัฒนามาใช้สื่อแบบใหม่มากขึ้นจนถึงปัจจุบัน

การนำข้อมูลเข้าสู่คอมพิวเตอร์

การนำข้อมูลเข้าสู่คอมพิวเตอร์แบ่งได้เป็น 2 วิธีด้วยกันคือ

1. ผ่านอุปกรณ์นำเข้า (input device)

2. ผ่านสื่อเก็บบันทึกข้อมูลสำรอง (secondary storage)

1. ผ่านอุปกรณ์นำเข้า (input device)

l เป็นวิธีที่ง่ายและสะดวกที่สุด

l นำข้อมูลเข้าไปยังคอมพิวเตอร์โดยตรง

l ผ่านอุปกรณ์นำเข้าข้อมูลหลายชนิด ขึ้นอยู่กับรูปแบบของข้อมูล เช่น

l คีย์บอร์ด (keyboard) สำหรับข้อมูลประเภทตัวอักษร หรืออักขระพิเศษ

l สแกนเนอร์ (scanner) สำหรับข้อมูลประเภทภาพ

l ไมโครโฟน (microphone) สำหรับข้อมูลประเภทเสียง

l ฯลฯ

2. ผ่านสื่อเก็บบันทึกข้อมูลสำรอง
(secondary storage)

l ดึงเอาข้อมูลที่ได้บันทึกหรือเก็บข้อมูลไว้ก่อนแล้วโดยใช้ สื่อเก็บบันทึกข้อมูลสำรอง เช่น ฮาร์ดดิสก์ ดิสเก็ตต์ หรือซีดี

l เครื่องคอมพิวเตอร์จะอ่านข้อมูลเหล่านี้โดยอาศัยเครื่องอ่านสื่อโดยเฉพาะ เช่น ฟล็อปปี้ไดรว์ ซีดีรอมไดรว์

l บัตรเจาะรูจัดอยู่ในกลุ่มการนำเข้าข้อมูลวิธีนี้เช่นกัน (ปัจจุบันไม่พบเห็นการใช้งานแล้ว)

กิจกรรมและความสัมพันธ์ของแต่ละองค์ประกอบ

l ขั้นป้อนข้อมูลเข้า (User Input)

l ขั้นร้องขอบริการ (Service requests)

l ขั้นสั่งการฮาร์ดแวร์ (Hardware Instructions)

l ขั้นประมวลผลลัพธ์ (Processing results)

l ขั้นตอบสนองบริการ (Service responses)

l ขั้นแสดงผลลัพธ์ (Program Output)

พื้นฐานการทำงานของคอมพิวเตอร์

l หลักการทำงานพื้นฐานประกอบด้วยหน่วยที่เกี่ยวข้อง 5 หน่วย ดังนี้

1. หน่วยประมวลผลกลาง (central processing unit)

2. หน่วยความจำหลัก (primary storage)

3. หน่วยความจำสำรอง (secondary storage)

4. หน่วยรับและแสดงผลข้อมูล (input/output unit)

5. ทางเดินของระบบ (system bus)

พื้นฐานการทำงานของคอมพิวเตอร์

1.หน่วยประมวลผลกลาง (Central Processing Unit)

ส่วนประกอบที่สำคัญภายในของซีพียู แบ่งออกได้ดังนี้

1.หน่วยควบคุม (Control Unit)

2.หน่วยคำนวณและตรรกะ (ALU : Arithmetic and Logic Unit)

3. รีจิสเตอร์ (Register)

1.หน่วยประมวลผลกลาง (Central Processing Unit)

1. หน่วยควบคุม (Control Unit)

l ทำหน้าที่ควบคุมการทำงานของทุกๆหน่วยในซีพียูรวมถึงอุปกรณ์ต่อพ่วง

l เริ่มตั้งแต่การแปลคำสั่งที่ป้อนเข้าไป โดยการไปดึงคำสั่งและข้อมูลจากหน่วยความจำมาแล้วแปลความหมายของคำสั่ง

l จากนั้นส่งความหมายที่ได้ไปให้หน่วยคำนวณและตรรกะเพื่อคำนวณและตัดสินใจว่าจะให้เก็บข้อมูลไว้ที่ใด

1.หน่วยประมวลผลกลาง (Central Processing Unit)

2. หน่วยคำนวณและตรรกะ (ALU : Arithmetic and Logic Unit)

l ทำหน้าที่ในการคำนวณทางคณิตศาสตร์ (arithmetic) เช่น การคูณ ลบ บวก หาร

l เปรียบเทียบข้อมูลทางตรรกศาสตร์ (logical) ว่าเป็นจริงหรือเท็จ

l อาศัยตัวปฏิบัติการเปรียบเทียบพื้นฐาน 3 ค่า คือ มากกว่า น้อยกว่าและ เท่ากับ

3. รีจิสเตอร์ (Register)

l พื้นที่สำหรับเก็บพักข้อมูลชุดคำสั่ง ผลลัพธ์ และข้อมูลที่เกิดขึ้นขณะที่ซีพียูประมวลผลเพียงชั่วคราวไม่ถือว่าเป็นหน่วยความจำ

l รับส่งข้อมูลด้วยความเร็วสูง และทำงานภายใต้การควบคุมของหน่วยควบคุมเช่นเดียวกับหน่วยอื่นๆ

3. รีจิสเตอร์ที่สำคัญโดยทั่วไป (อาจแตกต่างกันออกไปตามรุ่นของซีพียู) มีดังนี้

l Accumulate Register ใช้เก็บผลลัพธ์ที่ได้จากการคำนวณ

l Storage Register เก็บข้อมูลและคำสั่งชั่วคราวที่ผ่านจากหน่วยความจำหลัก หรือรอส่งกลับไปที่หน่วยความจำหลัก

l Instruction Register ใช้เก็บคำสั่งในการประมวลผล

l Address Register บอกตำแหน่งของข้อมูลและคำสั่งในหน่วยความจำ

v ทำหน้าที่เก็บข้อมูลและคำสั่งตลอดจนผลลัพธ์ที่ได้จากการ

ประมวลผลของซีพียูเพียงชั่วคราวเช่นเดียวกัน

v ปกติจะมีตำแหน่งของการเก็บข้อมูลที่ไม่ซ้ำกันที่เรียกว่า

2.หน่วยความจำหลัก (Primary Storage)

l ต่างจากรีจิสเตอร์ตรงที่เป็นการเก็บมูลและคำสั่งเพื่อที่จะ เรียกใช้ได้ในอนาคตอันใกล้ (ไม่เหมือนกับรีจิสเตอร์ที่เป็นเพียงแหล่งพักข้อมูลซึ่งเกิดขึ้นขณะที่ซีพียูประมวลผลเท่านั้น)

แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

2.1 รอม (ROM : Read Only Memory)

2.2 แรม (RAM : Random Access Memory)

2.1 รอม (ROM : Read Only Memory)

l หน่วยความจำที่อ่านได้อย่างเดียว ไม่สามารถเขียนหรือบันทึกเพิ่มเติมได้

l ใช้เก็บคำสั่งที่ใช้บ่อยและเป็นคำสั่งเฉพาะ

l ข้อมูลใน ROM จะอยู่กับเครื่องอย่างถาวร ถึงแม้ไฟจะดับหรือปิดเครื่องไปก็ไม่สามารถทำให้ข้อมูลหรือคำสั่งในการทำงานต่างๆหายไปได้

l นิยมเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า nonvolatile memory

l มีหลายชนิดเช่น PROM, EPROM, EEPROM เป็นต้น

2.2 แรม (RAM : Random Access Memory)

l หน่วยความจำที่จดจำข้อมูลคำสั่งในระหว่างที่ระบบกำลังทำงานอยู่

l สามารถเปลี่ยนแปลงแก้ไขได้ตลอดเวลา

l หากไฟดับหรือมีการปิดเครื่อง ข้อมูลในหน่วยความจำนี้จะถูกลบเลือนหายไปหมด

l นิยมเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า volatile memory

l มีหลายชนิดเช่น SDRAM, DDR SDRAM, RDRAM

2. หน่วยความจำสำรอง (Secondary Storage)

l ใช้สำหรับเก็บและบันทึกข้อมูลไว้ในคอมพิวเตอร์ เพื่อเรียกข้อมูลนั้นใช้ในภายหลังได้ (เก็บไว้ใช้ได้ในอนาคต) มีหลายชนิดมาก เช่น

l ฮาร์ดดิสก์

l ฟล็อปปี้ดิสก์

l Flash Drive

l CD

l ฯลฯ

3. หน่วยรับข้อมูลและคำสั่ง (Input Unit)

l คอมพิวเตอร์ทั่วไปจะมีหน่วยรับข้อมูลและคำสั่งเข้าสู่ระบบ

l แปลงข้อมูลผ่านอุปกรณ์นำข้อมูลเข้า เช่น คีย์บอร์ด เมาส์ สแกนเนอร์ เป็นต้น

l ส่งต่อข้อมูลที่ป้อนเข้าให้กับส่วนของหน่วยประมวลผลกลาง เพื่อทำหน้าที่ตามคำสั่งที่ได้รับมา

l หากขาดส่วนรับข้อมูลและคำสั่ง มนุษย์จะไม่สามารถติดต่อสั่งงานคอมพิวเตอร์ได้

4.หน่วยแสดงผลลัพธ์ (Output Unit)

l แสดงผลในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ (เรียกว่า soft copy) เช่น จอภาพคอมพิวเตอร์

l หรืออยู่ในรูปแบบของ hard copy เช่น พิมพ์ออกมาเป็น กระดาษออกทางเครื่องพิมพ์

l อาจอาศัยอุปกรณ์อื่นๆ เช่น ลำโพง สำหรับการแสดงผลที่เป็นเสียงได้

5. ทางเดินระบบ (System Bus)

l เส้นทางผ่านของสัญญาณเพื่อให้อุปกรณ์ระหว่างหน่วยประมวลผลกลางและหน่วยความจำในระบบสามารถเชื่อมต่อกันได้

l เปรียบกับถนนที่ให้รถยนต์วิ่งไปยังสถานที่ใดที่หนึ่ง หากถนนกว้างหรือมีมากเท่าใด การส่งข้อมูลต่อครั้งก็ยิ่งเร็วและมากขึ้นเท่านั้น

l จำนวนเส้นทางที่ใช้วิ่งบนทางเดินระบบ เรียกว่า บิต (เปรียบเทียบได้กับเลนบนถนน)

5. ทางเดินระบบ (System Bus)

เวลาคำสั่งงานและเวลาปฎิบัติการ

l ช่วง I-Time (Instruction Time) หรือเวลาคำสั่งงาน

l อยู่ในขั้นตอนที่ 1 และ 2 (Fetch และ Decode) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการดึงเอาคำสั่งและแปลความหมายเพื่อให้คอมพิวเตอร์ทำงานตามต้องการ

l ช่วง E-Time (Execution Time) หรือเวลาปฏิบัติการ

l อยู่ขั้นตอนที่ 3 และ 4 (Execute และ Store) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการคำนวณและนำผลลัพธ์ไปเก็บเพื่อรอให้เรียกใช้

เวลาคำสั่งงานและเวลาปฎิบัติการ

l ช่วง I-Time (Instruction Time) หรือเวลาคำสั่งงาน

l ช่วง E-Time (Execution Time) หรือเวลาปฏิบัติการ

เวลาคำสั่งงานและเวลาปฎิบัติการ

l ช่วง I-Time (Instruction Time) หรือเวลาคำสั่งงาน

l ช่วง E-Time (Execution Time) หรือเวลาปฏิบัติการ

เวลาคำสั่งงานและเวลาปฎิบัติการ

l ช่วง I-Time (Instruction Time) หรือเวลาคำสั่งงาน

l ช่วง E-Time (Execution Time) หรือเวลาปฏิบัติการ

ที่มา

http://www2.provision.co.th/index.php?page=shop.product_details&category_id=21&flypage=shop.flypage&product_id=265&option=com_virtuemart&Itemid=31&vmcchk=1&Itemid=31

http://web.yru.ac.th/~nipon/4000108/4000107.htm